Ενημερωτικό Σημείωμα - Ολομέλεια Προέδρων της Δ.Ο.Ε. 26-09-2026

Ολομέλεια Προέδρων της Δ.Ο.Ε. 26-09-2026

Η τοποθέτησή μου στην Ολομέλεια Προέδρων της ΔΟΕ το Σάββατο 26-09-2026, εκπροσωπώντας ΠΑΝΤΑ ΟΛΟΥΣ τους συναδέλφους και αναδεικνύοντας τα ζητήματα του κλάδου!

Τα αιτήματα του κλάδου και των σχολείων μας είναι πολλά, όπως και τα αιτήματα μας. Δυστυχώς όμως ο χρόνος που είχα ήταν περιορισμένος.

Στον χρόνο που είχα στη διάθεσή μου, προσπάθησα να αναπτύξω και να αναδείξω κάποια θέματα πολύ βασικά και να μην επαναλάβω τα όσα είχαν ήδη ειπωθεί από τους προηγούμενους ομιλητές. Ακολουθεί η τοποθέτηση μου.

Μπορείτε να την δείτε στο Youtube ή να τη διαβάσετε παρακάτω. 

ΘΕΜΑ: «Ενημερωτικό Σημείωμα - Ολομέλεια Προέδρων της Δ.Ο.Ε. 26-09-2026»

 

Αγαπητές συναδέλφισσες και αγαπητοί συνάδελφοι,

Ως πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Γιαννιτσών θέλω σήμερα να μεταφέρω στην Ολομέλεια Προέδρων τη φωνή των συναδέλφων που βρίσκονται καθημερινά μέσα στις σχολικές αίθουσες. Να μεταφέρω όσα συζητάμε καθημερινά στα γραφεία των σχολείων, στους διαδρόμους, στις αυλές των σχολείων και πολλές φορές μέσα στα αυτοκίνητα κατά τη μετακίνησή μας.

Τα προβλήματα είναι γνωστά: η ακρίβεια, η υποχρηματοδότηση των σχολικών μονάδων, η υπερβολική γραφειοκρατία, το ωράριο των νηπιαγωγών, η αλλαγή του πλαισίου για τις σχολικές εκδρομές, τα κενά σε γενική και ειδική αγωγή, οι ελάχιστες προσλήψεις εκπαιδευτικών ειδικοτήτων κ.ά.

Η Ομοσπονδία μας πρέπει επιτέλους να κοιτάξει κατάματα την πραγματικότητα που ζει ο εκπαιδευτικός στην τάξη του και να αφήσει πίσω τα γενικά λόγια.

Με την κατάργηση των σχολικών επιτροπών και τη μεταφορά των αρμοδιοτήτων τους στους Δήμους η καθημερινή λειτουργία των σχολικών μονάδων έχει γίνει ακόμη πιο δύσκολη:

• Για να αλλάξουμε μια λάμπα ή για να πάρουμε αναλώσιμα πρέπει να περιμένουμε την έγκριση του Δήμου.
• Δεν μπορούμε να μιλάμε για αυτονομία της σχολικής μονάδας όταν η σχολική μονάδα δεν έχει τους απαραίτητους πόρους και την οικονομική δυνατότητα να αντιμετωπίσει άμεσα τις καθημερινές ανάγκες της.

Ένα σημαντικό ζήτημα είναι το κτηριακό:

• έχουμε μαθητές σε λυόμενα
• σε ισόγεια πολυκατοικιών
• σχολεία σε χώρους που δεν σχεδιάστηκαν για να λειτουργούν ως σχολικές μονάδες
• σχολεία χωρίς αυλές
• χωρίς αίθουσες πολλαπλών χρήσεων
• χωρίς εργαστήρια
• χωρίς βοηθητικούς και υποστηρικτικούς χώρους.

Το κτηριακό ζήτημα πρέπει επιτέλους να αποκτήσει κεντρική θέση στις διεκδικήσεις μας.

Ένα ακόμη ζήτημα που πρέπει να μας απασχολήσει πολύ σοβαρά είναι η νέα σχολική πραγματικότητα. Η κοινωνία μας αλλάζει ραγδαία και μαζί της και το σχολείο και η σχολική καθημερινότητα.

Συνάδελφοι, αντιμετωπίζουμε ολοένα και περισσότερα περιστατικά παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες, με έντονα προβλήματα συμπεριφοράς και έλλειψη ορίων, καθώς και οικογένειες με δύσκολα διαζύγια.

Από την άλλη πλευρά, οι γονείς, πιεσμένοι από τα δικά τους προβλήματα, βλέπουν στο πρόσωπο του σχολείου και του εκπαιδευτικού το μόνο σημείο του κράτους με το οποίο έρχονται καθημερινά σε επαφή, ξεσπώντας με παράπονα, εντάσεις και καταγγελίες. Όλη αυτή η κοινωνική πίεση καταλήγει στον εκπαιδευτικό, ο οποίος παραμένει ανοχύρωτος.

Για τους παραπάνω λόγους, θα πρέπει να προταχθεί ένα αίτημα που συνδέεται με την ποιότητα της εκπαίδευσης: Η μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα.

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να σταθώ σε ένα άλλο ιδιαίτερα σημαντικό ζήτημα, που συνδέεται με τα υπόλοιπα, στη νομική θωράκιση των εκπαιδευτικών. Οι συνάδελφοί μας καθημερινά βρίσκονται αντιμέτωποι με καταστάσεις που απαιτούν πλέον, όχι μόνο παιδαγωγική αλλά και νομική διαχείριση. Καθημερινά δεχόμαστε στους συλλόγους ερωτήματα από συναδέλφους που δεν γνωρίζουν πώς να αντιμετωπίσουν μια καταγγελία, μια αναφορά, μια διοικητική διαδικασία ή μια σύνθετη υπηρεσιακή υπόθεση. Η νομική στήριξη των εκπαιδευτικών δεν μπορεί να είναι μια περιστασιακή παρέμβαση. Πρέπει να αποτελεί σταθερό μηχανισμό προστασίας του κλάδου.

Και εδώ, θεωρώ ότι υπάρχει ένα ερώτημα που πρέπει να θέσουμε και εμείς ως Ομοσπονδία: Πόσο κοντά είμαστε τελικά στα καθημερινά προβλήματα των συναδέλφων;

Γιατί ο εκπαιδευτικός σήμερα δεν ζητά μόνο να ακούσει για τα μεγάλα θεσμικά ζητήματα. Ζητά να ξέρει ότι όταν βρεθεί απέναντι σε μια δύσκολη κατάσταση, η Ομοσπονδία θα είναι πραγματικά δίπλα του.

Το ίδιο ισχύει και για τη γραφειοκρατία. Έχουμε φτάσει στο σημείο οι Διευθύντριες/ντές και Προϊστάμενες/νοι των σχολικών μονάδων να έχουν μετατραπεί σε διεκπεραιωτές και ερμηνευτές εγκυκλίων. Ένας Διευθυντής πρέπει να είναι πρώτα απ’ όλα παιδαγωγικός ηγέτης της σχολικής μονάδας και όχι να περνά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας του προσπαθώντας να ανταποκριθεί σε έναν διαρκώς αυξανόμενο όγκο διοικητικών υποχρεώσεων. Χρειαζόμαστε λιγότερη γραφειοκρατία και περισσότερο χρόνο για το παιδαγωγικό μας έργο.

Και φυσικά δεν μπορώ να μην αναφερθώ στο οικονομικό:

• Οι εκπαιδευτικοί ζητάμε ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς.
• Ζητάμε μισθούς που να επιτρέπουν μια αξιοπρεπή διαβίωση.
• Ζητάμε την επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού.
• Ζητάμε λύσεις στο στεγαστικό πρόβλημα, ιδιαίτερα για τους αναπληρωτές που καλούνται να υπηρετήσουν σε περιοχές όπου το κόστος στέγασης είναι δυσβάσταχτο.
• Ζητάμε ουσιαστική συνυπηρέτηση εκπαιδευτικών.
• Ζητάμε κατάργηση της υποχρεωτικής διετούς παραμονής στην περιοχή διορισμού.
• Ζητάμε εξίσωση των δικαιωμάτων μονίμων και αναπληρωτών.
• Ζητάμε στήριξη της οικογένειας και της μητρότητας.
• Ζητάμε να σταματήσει η εργασιακή εξουθένωση και η συνεχής διεύρυνση των υποχρεώσεών τους.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, Όλα αυτά δεν είναι διαφορετικά και ασύνδετα μεταξύ τους προβλήματα. Συνδέονται με ένα βασικό ερώτημα: Τι σχολείο θέλουμε και τι εκπαιδευτικό θέλουμε να έχουμε μέσα σε αυτό το σχολείο;

Θεωρώ ότι επιτέλους η Ομοσπονδία πρέπει να δει με μεγαλύτερη ένταση τα πραγματικά προβλήματα της καθημερινότητας. Να ακούσει περισσότερο τον Σύλλογο Διδασκόντων, τον Διευθυντή, τον εκπαιδευτικό της τάξης. Να ακούσει τον συνάδελφο που αντιμετωπίζει καθημερινά μια δύσκολη κατάσταση και αναζητά στήριξη. Γιατί εκεί βρίσκεται η πραγματική εικόνα της δημόσιας εκπαίδευσης.

Κλείνοντας, θα ήθελα να συνοψίσω τις βασικές μας διεκδικήσεις:

• Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και επαναφορά 13ου και 14ου μισθού.
• Μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα.
• Μαζικούς μόνιμους διορισμούς για την κάλυψη όλων των πάγιων αναγκών.
• Πλήρη και άμεση στελέχωση της Ειδικής Αγωγής, της Παράλληλης Στήριξης, του ΕΕΠ, του ΕΒΠ και των σχολικών νοσηλευτών.
• Επαρκή και σταθερή χρηματοδότηση των σχολικών μονάδων.
• Άμεση αντιμετώπιση του κτηριακού προβλήματος και σύγχρονες, ασφαλείς σχολικές υποδομές.
• Νομική θωράκιση και έμπρακτη στήριξη των εκπαιδευτικών.
• Μείωση της γραφειοκρατίας και προστασία του παιδαγωγικού μας ρόλου.
• Στήριξη της οικογένειας, της μητρότητας και των δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών.

Οι εκπαιδευτικοί δεν ζητάμε προνόμια.

Ζητάμε σεβασμό, αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και ουσιαστική στήριξη.

Και νομίζω ότι αυτό είναι το μήνυμα που πρέπει να μεταφέρουμε σήμερα από εδώ.

 

Πάντα στη διάθεσή σας

Διαμαντόπουλος Ηλίας

Αιρετός ΟΛΩΝ των συναδέλφων