ΘΕΜΑ: «Οι άδειες
ανατροφής τέκνου και η πραγματική στήριξη της οικογένειας των εκπαιδευτικών»
Ακολουθεί
η τοποθέτησή μου κατά την Πανελλήνια Σύσκεψη Αιρετών της Διδασκαλική Ομοσπονδία
Ελλάδας που πραγματοποιήθηκε στις 14 Μαρτίου 2026.
Αγαπητές συναδέλφισσες
και αγαπητοί συνάδελφοι,
Με την ιδιότητα του
Αιρετού αλλά και ως γονιός και ως άνθρωπος που βρίσκεται καθημερινά δίπλα στα
προβλήματα των σχολικών μονάδων, οφείλω να φέρω σήμερα στο τραπέζι ένα ζήτημα
που αγγίζει τον πυρήνα της επιβίωσης της ελληνικής οικογένειας και την
αξιοπρέπεια του εκπαιδευτικού-γονέα.
Επί χρόνια, οι
εκπαιδευτικοί βρισκόμασταν αντιμέτωποι με μια αυθαίρετη ερμηνεία των νόμων από
την πλευρά των Διευθύνσεων Εκπαίδευσης, που υποχρέωναν τους γονείς να λαμβάνουν
τις άδειες άνευ αποδοχών για ανατροφή τέκνου (3μηνες ή 4μηνες) μέχρι τη λήξη
του σχολικού έτους, δηλαδή την 31η Αυγούστου. Αυτή η πρακτική μετέτρεπε μια
ολιγόμηνη άδεια σε "ποινή" ενός ολόκληρου έτους χωρίς μισθό, ένσημα
και προϋπηρεσία.
Σήμερα, όμως, το τοπίο
αλλάζει. Οι αποφάσεις 16/2026 και 17/2026 του Διοικητικού Εφετείου
Θεσσαλονίκης ξεκαθαρίζουν οριστικά ότι η άδεια πρέπει να χορηγείται
για το διάστημα που αιτείται ο εκπαιδευτικός, με αποκλειστικό γνώμονα τις
ανάγκες της οικογένειας και των παιδιών και όχι την ευκολία της Υπηρεσίας.
Είναι μια τεράστια δικαίωση που ξεκινά από την Πέλλα και την Κεντρική
Μακεδονία, αλλά αφορά όλη την Ελλάδα.
Και εδώ γεννάται το
ερώτημα: Πού ήταν η Διδασκαλική Ομοσπονδία όλο αυτό το διάστημα;
Είδαμε την Ομοσπονδία να
επιδεικνύει γρήγορα αντανακλαστικά και να διαθέτει στο θέμα της
στήριξης των συναδέλφων μας που διορίστηκαν το 2020-2021 όπου
βρίσκεται δίπλα τους συνεχώς με κάθε μορφή και κυρίως με νομική στήριξη. Δεν
κρίνω την επιλογή στήριξης των συναδέλφων, κρίνω όμως την ιεράρχηση των
προτεραιοτήτων.
Γιατί για το κορυφαίο
ζήτημα της προστασίας της μητρότητας και των γονικών αδειών, η στήριξη
παραμένει σε επίπεδο ευχολογίων; Γιατί αφήνονται οι συνάδελφοι να παλεύουν
μόνοι τους στα δικαστήρια για το αυτονόητο δικαίωμα να μεγαλώσουν τα παιδιά
τους;
Ζούμε σε μια χώρα που
μαστίζεται από την υπογεννητικότητα. Η ΔΟΕ οργανώνει συνέδρια για το
δημογραφικό στη Δυτική Μακεδονία και τον Έβρο, με σκοπό την διεκδίκηση μέσω
του επιστημονικού λόγου, αυτό όμως δεν αρκεί.
Η προστασία όμως της
μητρότητας δεν μπορεί να μείνει μόνο σε
ημερίδες, αλλά απαιτείται έμπρακτη νομική και συνδικαλιστική κάλυψη των
δικαιωμάτων μας.
Αν πραγματικά θέλουμε να
μιλήσουμε για το δημογραφικό, αν πραγματικά θέλουμε να στηρίξουμε τη μητρότητα
και την οικογένεια των εκπαιδευτικών,τότε το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να
δώσουμε λύσεις στα πραγματικά προβλήματα των νέων γονιών εκπαιδευτικών.
Και ένα από αυτά είναι
ξεκάθαρα η απρόσκοπτη χορήγηση των αδειών ανατροφής τέκνου.
Αγαπητές συναδέλφισσες
και αγαπητοί συνάδελφοι,
Τα προβλήματα των
εκπαιδευτικών είναι πολλά και καθημερινά.
Οι συνάδελφοι ζητούν από
εμάς να ασχοληθούμε ουσιαστικά με ζητήματα όπως:
· η
οικονομική αναβάθμιση των εκπαιδευτικών, γιατί οι μισθοί μας δεν
ανταποκρίνονται πλέον στο κόστος ζωής
· η
νομική θωράκιση των εκπαιδευτικών (στελεχών και απλών εκπαιδευτικών) οι
οποίοι βάλλονται διαρκώς και από παντού
· το
στεγαστικό πρόβλημα, ιδιαίτερα για τους αναπληρωτές που καλούνται να
ζήσουν σε τουριστικές περιοχές με ενοίκια απαγορευτικά
· η
εργασιακή εξουθένωση και η συνεχής διεύρυνση των υποχρεώσεων των
εκπαιδευτικών
· η
καταπάτηση του εργασιακού ωραρίου
· η
συνυπηρέτηση των εκπαιδευτικών, γιατί δεν είναι δυνατόν οικογένειες να
συνεχίζουν να ζουν χωριστά για χρόνια
· αναθεώρηση
του πλαισίου ένταξης σε ειδικές κατηγορίες
μετάθεσης και απόσπασης
· η
εξίσωση δικαιωμάτων μονίμων και αναπληρωτών
· μείωση
του ωραρίου των νηπιαγωγών και εκπαιδευτικών ολιγοθέσιων
σχολείων σύμφωνα με τα χρόνια υπηρεσίας
· οι
μαζικοί μόνιμοι διορισμοί για να σταματήσει η χρόνια ανασφάλεια χιλιάδων
συναδέλφων
· η
κατάργηση της υποχρεωτικής διετούς παραμονής στην περιοχή διορισμού
· το
στεγαστικό και κτηριακό πρόβλημα των σχολείων.
Όλα αυτά είναι ζητήματα
που επηρεάζουν καθημερινά την ποιότητα ζωής των εκπαιδευτικών και κατ’ επέκταση
την ποιότητα της δημόσιας εκπαίδευσης.
Κλείνοντας,
θα ήθελα να τονίσω κάτι απλό αλλά ουσιαστικό.
Οι
εκπαιδευτικοί δεν ζητούν προνόμια.
Ζητούν
σεβασμό, δικαιοσύνη και στήριξη στην καθημερινότητά τους.
Και αν θέλουμε πραγματικά
να μιλάμε για στήριξη της οικογένειας και της μητρότητας, τότε η Διδασκαλική
Ομοσπονδία οφείλει να έχει στην κορυφή της ατζέντας της το ζήτημα των
αδειών ανατροφής τέκνου και να σταθεί έμπρακτα δίπλα στους συναδέλφους που
παλεύουν καθημερινά να συνδυάσουν την οικογένεια με το λειτούργημα του
εκπαιδευτικού.
Σας ευχαριστώ.
Πάντα στη διάθεσή σας
Διαμαντόπουλος Ηλίας
Αιρετός ΟΛΩΝ των συναδέλφων
